Tattoos

Trash polka is de meest chaotische tattoostijl ooit

· 5 min leestijd

Je kent het wel: een tattoo die eruitziet als een gescheurde foto, overplakt met penseelstreken en een paar letters die net niet in het plaatje passen. Dat is geen ongelukje van de tattoo artist. Dat is trash polka, een stijl die al sinds 1998 bewust alle regels van "mooi" en "netjes" aan de kant schuift.

Op inkandbeards.nl kwamen American traditional, blackout en fine-line al voorbij. Trash polka is de tegenpool van die laatste: waar fine-line juist minimalistisch en rustig is, is trash polka de drukste, chaotischste stijl die je op een huid kunt zetten. En toch werkt het.

Wat trash polka precies is

Trash polka combineert een realistisch beeld, meestal een portret, dier of object met fotografische details, met abstracte elementen ernaast of erover. Denk aan penseelstreken, inktvlekken, scheuren, geometrische vormen en tekst in opvallende lettertypes. Het resultaat ziet eruit als een collage: alsof iemand een foto heeft verscheurd en de stukken weer half over elkaar heeft geplakt.

De stijl is bewust maximalistisch. Een trash polka tattoo beslaat zelden een klein stukje huid. De meeste stukken nemen een hele arm, de borst of de rug in beslag, simpelweg omdat er te veel in het ontwerp gebeurt om het klein te houden.

Typische onderwerpen zijn portretten, dierenkoppen zoals leeuwen of wolven, schedels, klokken, rozen en dolken, aangevuld met typografie. Die motieven liggen dicht bij wat je ook bij American traditional en blackwork tegenkomt, maar trash polka zet ze neer als losse, overlappende fragmenten in plaats van als één samenhangend plaatje.

Hoe twee Duitse tattoo artists de stijl in 1998 bedachten

Trash polka komt niet uit Amerika of Japan, zoals zoveel bekende tattoostijlen. De stijl is Duits en heeft twee bedenkers met naam en toenaam: Volker Merschky en Simone Pfaff, de oprichters van Buena Vista Tattoo Club in Würzburg. Volgens de Engelstalige Wikipedia-pagina over trash polka muntten zij de term in 1998, als afkorting van hun eigen naam voor de stijl: "Realistic Trash Polka".

Elk woord had een reden. "Realistic" sloeg op de fotorealistische elementen, "trash" op de grafische lagen, letters en andere rommelige toevoegingen, en "polka" verwees naar de muziekvorm, als metafoor voor het samenbrengen van heel verschillende onderdelen in één composities. Later kortten ze de naam in tot gewoon "trash polka", juist om zichzelf niet vast te leggen op regels. De naam is inmiddels een geregistreerd handelsmerk van de twee oprichters.

Waarom zwart en rood de vaste kleuren zijn

Een trash polka tattoo herken je meestal al van een afstand aan het kleurgebruik: zwart en rood, en verder bijna niets. Dat contrast is geen toeval. Het zorgt voor een visueel effect waarbij het oog continu tussen de realistische details en de abstracte vlakken springt, in plaats van rustig over een egaal gekleurd beeld te glijden.

Sommige artiesten voegen inmiddels andere kleuren toe, maar de kern van de stijl blijft die botsing tussen zwart en rood. Waar botanical blackwork juist leunt op fijne, uniforme zwarte lijnen, draait trash polka om dat harde contrast en de spanning die het oplevert.

Niet elke tattoo artist beheerst deze stijl

Trash polka vraagt iets anders van een tattoo artist dan de meeste andere stijlen. Je moet realistisch kunnen tatoeëren én weten hoe je abstracte vlakken, penseelstreken en lettering er natuurlijk doorheen laat lopen zonder dat het ontwerp een rommeltje wordt in de slechte zin van het woord. Dat is een andere vaardigheid dan bijvoorbeeld fine-line werk, waar fine-line tattoos draaien om precisie in dunne lijnen.

Zoek daarom gericht naar een artiest met een portfolio vol trash polka werk, niet naar iemand die het er "ook wel bij kan doen". De stijl oogt losjes, maar de compositie erachter is precies uitgedacht: de realistische kern staat altijd op een vaste plek, en de abstracte vlakken erom heen bepalen hoe het hele ontwerp overkomt. Verschuif je dat evenwicht, dan valt de hele tattoo uit elkaar in losse flarden zonder samenhang.

Waarin trash polka verschilt van andere drukke stijlen

Trash polka wordt soms verward met andere stijlen die ook meerdere motieven samenvoegen. Bij American traditional gaat het om vaste, herkenbare symbolen in heldere kleuren met dikke contourlijnen, zonder fotorealisme. Trash polka mist die strakke lijnen juist, en combineert fotorealisme met vrije, schilderachtige vlakken.

Het verschil zit dus niet in "veel elementen", maar in hoe die elementen worden neergezet: gestructureerd en symbolisch bij traditional, los en collage-achtig bij trash polka.

Dit wil je weten voordat je ervoor kiest

Een trash polka tattoo is geen stijl om impulsief te laten zetten tijdens een vakantie. De sessies duren vaak lang, omdat er zowel fijn realistisch werk als grove vlakken in één ontwerp samenkomen. Vraag je artiest altijd om een schets vooraf, zodat je weet waar de realistische elementen komen en waar de abstracte vlakken overheen lopen.

Ben je toch bereid om verder te reizen voor de juiste artiest, dan is dat voor deze stijl eerder de regel dan de uitzondering. Benieuwd waar je in Nederland en daarbuiten goed terechtkunt? Wij zetten de beste steden voor het krijgen van een tattoo al eens op een rij.

Trash polka blijft een nichestijl, en dat is precies waarom hij na bijna drie decennia nog steeds opvalt op elke onderarm waarop hij staat.

Bron: Wikipedia, Trash polka.

Y
Geschreven door Yuki Nakamura Tattoo artist & illustrator

Yuki is een Japanese tattoo-artiest die via Berlijn in Amsterdam terechtkwam en daar zijn eigen studio opende in de Jordaan. Zijn specialiteit is een mix van traditionele Japanse irezumi en moderne geometrische patronen die hij zelf ontwerpt. Yuki tekent elke dag minstens twee uur, ook als hij geen klanten heeft, omdat hij gelooft dat een tatoeëerder nooit mag stoppen met oefenen. In zijn vrije tijd verzamelt hij vintage manga's en runt hij een kleine online community voor tattoo-liefhebbers. Zijn artikelen op Ink and Beards gaan over tattoo-cultuur, nazorg en de verhalen achter de inkt.